Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Απόψε πάλι δε μπορεί...

 Απόψε πάλι δε μπορεί
ο ύπνος να με πάρει
και συντροφιά δα μου κρατεί
τη νύχτα το φεγγάρι

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009

Καταλυτής τση ομορφιάς...

Καταλυτής τση ομορφιάς
λένε πως είναι ο χρόνος
μα δε μπορεί και τση ψυχής
να γίνει δολοφόνος

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

Στην εδική σου φυλακή...

Στην εδική σου φυλακή
ισόβια να κάτσω
δε δα περάσει από το νου
η σκέψη ν'αποδράσω

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

Οι αγάπες που με τση καρδιάς...

Οι αγάπες που με τση καρδιάς
το αίμα ποτιστούνε
σε χέρσο τόπο κι άνυδρο
βλασταίνουνε κι ανθούνε

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Από καιρό τη μυρωδιά...

Από καιρό τη μυρωδιά
ρόδο μου έχεις χάσει
φαίνεται σ'έχει ο κηπουρός
απότιστο ξεχάσει

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Φεγγάρι απόψε που δα βγεις...

Φεγγάρι απόψε που δα βγεις
μη'ρθείς στη γειτονιά μου
μη φανερώσεις το καϋμό
πού'χω στα σωθικά μου

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2009

Με δάκρυ πλάθω ΄τ'όνειρο...

Με δάκρυ πλάθω τ'όνειρο
με αίμα την ελπίδα
κι ένα ψιχάλι από χαρά
ποτέ μου εγώ δεν είδα

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

...σε κάνουν και δακρύζεις

Κι οι αγάπες που με τση καρδιάς
το αίμα τσοι ποτίζεις
πολλές φορές σε κάνουνε
να κλαίς και να δακρύζεις

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

Η αγάπη τση'ναι δίμουρη...

Η αγάπη τση'ναι δίμουρη
κι ο έρωτάς τση ψεύτης
πότε στα ύψη σε κρατά
και πότε χάμε πέφτεις

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009

Μη με ρωτήξεις ...

Μη με ρωτήξεις ανέ δεις
πως μαύρα ρούχα βάνω
αφού κατέχεις αφορμή
είναι που σένα χάνω

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009

Πάντα δα κάνω όνειρα...

Πάντα δα κάνω όνειρα
πάντα ελπίδες θά'χω
και ας μην ήκαμε ποτέ
η παραθιά μου άθο

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009

Την ομορφιά του φεγγαριού...

Την ομορφιά του φεγγαριού
ο ήλιος τη χαρίζει
και τη δική μου τη ζωή
μια'γάπη την ορίζει

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009

Μοναδική μέσ'το μυαλό...

Μοναδική μέσ'το μυαλό
σκέψη μου έχει γίνει
κι όπου κι αν πάω και σταθώ
ήσυχο δε μ'αφήνει

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009

Kαι με τα δώδεκα Μποφώρ...


Και με τα δώδεκα Μποφώρ
μπορώ να ταξιδέψω
δε μ'ενοχλεί για να σε βρω
ιο σώμα να παιδέψω

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009

Το γιασεμί σου...


Το γιασεμί σου στην αυλή
θωρώ το ξεραμένο
γιατί ποτίζει όποιος περνά
κι ας είναι ποτισμένο