Από καιρό τη μυρωδιά...

Από καιρό τη μυρωδιά

ρόδο μου έχεις χάσει

φαίνεται σ'έχει ο κηπουρός

απότιστο ξεχάσει

Φεγγάρι απόψε που δα βγεις...

Φεγγάρι απόψε που δα βγεις

μη'ρθείς στη γειτονιά μου

μη φανερώσεις το καϋμό

πού'χω στα σωθικά μου

Με δάκρυ πλάθω ΄τ'όνειρο...

Με δάκρυ πλάθω τ'όνειρο

με αίμα την ελπίδα

κι ένα ψιχάλι από χαρά

ποτέ μου εγώ δεν είδα

...σε κάνουν και δακρύζεις

Κι οι αγάπες που με τση καρδιάς

το αίμα τσοι ποτίζεις

πολλές φορές σε κάνουνε

να κλαίς και να δακρύζεις

Η αγάπη τση'ναι δίμουρη...

Η αγάπη τση'ναι δίμουρη

κι ο έρωτάς τση ψεύτης

πότε στα ύψη σε κρατά

και πότε χάμε πέφτεις

Μη με ρωτήξεις ...

Μη με ρωτήξεις ανέ δεις

πως μαύρα ρούχα βάνω

αφού κατέχεις αφορμή

είναι που σένα χάνω

Πάντα δα κάνω όνειρα...

Πάντα δα κάνω όνειρα

πάντα ελπίδες θά'χω

και ας μην ήκαμε ποτέ

η παραθιά μου άθο

Την ομορφιά του φεγγαριού...

Την ομορφιά του φεγγαριού

ο ήλιος τη χαρίζει

και τη δική μου τη ζωή

μια'γάπη την ορίζει

Μοναδική μέσ'το μυαλό...

Μοναδική μέσ'το μυαλό

σκέψη μου έχει γίνει

κι όπου κι αν πάω και σταθώ

ήσυχο δε μ'αφήνει

Kαι με τα δώδεκα Μποφώρ...

Και με τα δώδεκα Μποφώρ

μπορώ να ταξιδέψω

δε μ'ενοχλεί για να σε βρω

ιο σώμα να παιδέψω

Το γιασεμί σου...

Το γιασεμί σου στην αυλή

θωρώ το ξεραμένο

γιατί ποτίζει όποιος περνά

κι ας είναι ποτισμένο

Μια αγάπη μόνο...

Μια αγάπη μόνο στση καρδιάς

το τόπο έχει χωρέσει

και δεύτερη'ναι αδύνατο

να μπει να πιάσει θέση

Στση σκέψης μου τη φυλακή...

Στση σκέψης μου τη φυλακή
σ'έχω φυλακισμένη
πού'χει μονάχα ένα κελί
κι άλλη καμμιά δε μπαίνει

Φεγγάρι απόψε πάρε με...

Φεγγάρι απόψε πάρε με
για να μου δείξεις πού'ναι
θέλω να δω τα μάθια τση
αν κλάψουν σα με δούνε

Και στο παράδεισο να πας...

Και στο παράδεισο να πας

δε θα σ'ακολουθήσω

του παραδείσου τσοι χαρές

σα κόλαση δα ζήσω

Μ'ένα μαχαίρι ατσάλινο...

Μ'ένα μαχαίρι ατσάλινο

μοιάζει η φιλιά που κάνεις

που δε στραβώνει πουθενά

όπου και να το βάνεις

Το άρωμά σου βιόλα μου...

Το άρωμά σου βιόλα μου
εδά πού'σ'ανθισμένη
ειν'άφορμή κι η γειτονιά
είν'όλη μεθυσμένη

Ακόμη και στσοι φλέγες μου
έχει κυκλοφορήσει
το άρωμά σου βιόλα μου
εδά πού'χεις ανθίσει

Δεντρό που έχει...

Δεντρό που έχει ανάβαθα

μέσα στη γη τη ρίζα

σάικα δα συνεπαρθεί

στη πρώτη καταιγίδα

ανάβαθα: όχι βαθειά,επιφανειακά

σάικα: μάλλον

Καρδιά μου πεισματάρικη...

Καρδιά μου πεισματάρικη
πως να σ'αλλάξω γνώμη
δε του φρουκάσαι του μυαλού
και δε σε πιάνουν νόμοι

Στο όνειρό μου οψές αργά...

Στο όνειρό μου οψές αργά

χωρίς να σε καλέσω

ήρθες και πόνο μού'φερες

πάλι για να πονέσω

Φεγγάρι γιάντα πέρασες...

Φεγγάρι γιάντα πέρασες

απόψε με βιασύνη

αφού κατέχεις τσοι καϋμούς

που η μέρα μου αφήνει

Εμέθυσέ με βιόλα μου...

Εμέθυσέ με βιόλα μου

εδά πού΄χεις ανθίσει

τ'άρωμα που στσοι φλέγες μου

έχει κυκλοφορήσει

Πως δα στιμάρω...

Πως δα στιμάρω τη ζημιά

που έχει η καρδιά μου

που μπήκε μέσα ο σεβντάς

και τρώει τα όνειρά μου

στιμάρω: υπολογίσω,εκτιμήσω

Στο σόχορό σου καθ'αργά...

Στο σόχορό σου καθ'αργά

η σκέψη μου σταλίζει

και τσ'αναμνήσεις κάθεται

με τσ'ώρες και σκαλίζει

Ένας κολυμπητής καλός...

Ένας κολυμπητής καλός

καλό'ναι να θυμάται

το δύσκολο'ναι ο γιαερμός

και κείνο να φοβάται

Φεγγάρι απόψε ανέ τη δεις...

Φεγγάρι απόψε ανέ τη δεις

με δακρυσμένα μάθια

να μη τση πεις πως γίνηκα

με τη καρδιά κομμάθια

Και τα πουλιά σωπαίνουνε...

Και τα πουλιά σωπαίνουνε

σα'ρθούνε στην αυλή μου

φαίνεται συναιστάνουνται

πόσο πονεί η πληγή μου

Κάθε δεντρό που απότιστο...

Κάθε δεντρό που απότιστο

πολύ καιρό πομένει

είναι κανόνας φυσικός

ποτέ καρπό δε στένει

Η σκέψη πάλι μού'φυγε...

Η σκέψη πάλι μού'φυγε

και πέταξε κοντά σου

φαίνεται τσ'είναι δύσκολο

να δει τα σφάλματά σου

Όλου του κόσμου τσοι χαρές...

Όλου του κόσμου τσοι χαρές
να βρω δε θα γελάσω
δε θα βρεθεί η αφορμή
εσένα να ξεχάσω

Χαρές και λύπες...

Χαρές και λύπες κουβαλώ
μα οι λύπες περισένε
κι άμα με νοκατήσουνε
πόσοι κοντό δα κλαίνε

Ά δεν αλλάξει ο καιρός...

Ά δεν αλλάξει ο καιρός
στου νου μου τ'ακρογυάλι
ναυαγισμένα όνειρα
δα ξαναβγάλλει πάλι

Τα καμπαέθια πού'καμα...

Τα καμπαέθια πού΄καμα
μ'έχουνε μποδιασμένο
ανάδια μου'ναι η πόρτα τση
μα δε μπορώ να πηαίνω

καμπαέτι : σφάλμα
μποδιασμένος: δεμένος χειροπόδαρα
ανάδια : απέναντι

Ποιος ήφταιξε και...

Ποιος ήφταιξε και μίσησες
πουλί μου τη φωλιά σου
και δε δα ξεπουλιάσουνε
ποτέ τα όνειρά σου

Δε κάνει φέδε...

Δε κάνει φέδε άλλο πουλί
ετσά ψηλά να φτάξει
σαν τα φτερά του αετού
ποτέ δε δα ποτάξει

Δε κάνω φέδε: δεν έχω εμπιστοσύνη

ποτάξει: αποκτήσει

Ποτέ δε σκότωσα λαγό...

Ποτέ δε σκότωσα λαγό
μέσα στη κοιμηθιά ντου
ούτε και τέλια ήστεσα
πάνω στη περασά ντου

Στο χύμα τρέχει το νερό...

Στο χύμα τρέχει το νερό
στο σώπατο στερνιάζει
κια δεν αλλάξομε μυαλά
στσoι βρύσες μας δα στάζει

Καρκίνος μεταστατικός...

Καρκίνος μεταστατικός
ο έρωτάς σου μοιάζει
απ'τη καρδιά'ρχιξε κι εδά
το νου εξουσιάζει

Γάιδαρος που μυγιάζεται...

Γάιδαρος που μυγιάζεται
τσινέλο τονε πιάνει
κι ετσά κιανείς στ'αχίρι ντου
ποτέ δε τονε βάνει

Στη λίγωση του φεγγαριού...

Στη λίγωση του φεγγαριού
πληθαίνει ο καυμός μου
μέρα τη μέρα χάνεται
το φως του απ'ομπρός μου

Δεν έχει αξία ο κυνηγός...

Δεν έχει αξία ο κυνηγός
να πάει στο φεγγάρι
ούτε να πιάσει ο ψαράς
με δυναμίτη ψάρι

Με δυο ρακές...

Με δυο ρακές απού δα πιω
έχω μεθύσει κιόλας
γιατί ανεκατώνεται
με τ'άρωμα μιας βιόλας

Τέσσερα χρόνια,μια φορά...

Εκλογές αύριο και ...

Τέσσερα χρόνια μια φορά
σου δίνουνε'να βόλι
να το ξαμώσετε καλά
να σφίξουνε οι κ....οι

Ισόβια στη φυλακή...

Ισόβια στη φυλακή
τση σκέψης σ'έχω κλείσει
κι όσο και να τη πολεμώ
δε θέλει να σ'αφήσει

Όλος ο κόσμος χάνεται...

Όλος ο κόσμος χάνεται
και γίνεται σκοτίδι
α δε περάσεις να σε δω
τση σκέψης μου στολίδι

Βιόλα μου εκειά που...

Βιόλα μου εκειά που φύτρωσες
κιανένας δε σε φτάνει
κι αν είναι οφέτος ο καιρός
κακός δα σε ξεράνει

Δε πρέπει ο κυνηγός πουλί...

Δε πρέπει ο κυνηγός πουλί
πού'ναι τραυματισμένο
να ποσκοτώνει στη φωλιά
που βρίσκεται χωσμένο

χωσμένο: κρυμένο

Eμένα τό'χει η μοίρα μου...

Εμένα τό'χει η μοίρα μου
κάθε που ξημερώνει
νά'ρχονται κι άλλα βάσανα
νά'ρχονται κι άλλοι πόνοι

Όλη τη μέρα το κορμί...

Όλη τη μέρα το κορμί
ο πόνος συντροφεύγει
κι η νύχτα δίχως όνειρα
περνά κι αυτή και φεύγει

Με μαύρα ρούχα...

Με μαύρα ρούχα το κορμί
δα ξαναντύσω πάλι
γιατί με βρίσκουν συμφορές
η μια πάνω στη άλλη

Δεν έχω μπλιο την αντοχή...

Δεν έχω μπλιο την αντοχή
να κάμω αγάπη άλλη
σε βάσανα και στεναγμούς
δα ξαναπέσω πάλι

μπλιο : πια

Ο χωρισμός σου μ'έκαμε...

Ο χωρισμός σου μ'έκαμε
γλήγορα να γεράσω
το γέλιο από τα χείλια μου
παντοτινά να χάσω

Πολλές φορές μεταξυπνώ...

Πολλές φορές μεταξυπνώ
και χάνω σε απ'ομπρός μου
γιατί δε βγαίνει αληθινό
κιανένα όνειρό μου

Εμένα όλες οι χαρές...

Εμένα όλες οι χαρές
σαφί με προσπερνούνε
γιατί δε βρίσκουν ανοιχτή
τη πόρτα μου να μπούνε

σαφί : πάντα

Στου νου μου τη ...

Στου νου μου τη παράσταση
το πρώτο ρόλο έχει
θά'ναι πρωταγωνίστρια
λιάζει,φυσά γη βρέχει

Βιόλα μου γιάντα φύτρωσες...

Βιόλα μου γιάντα φύτρωσες
στον εγκρεμό απάνω
κι όσο κι αν είμαι δυνατός
τσιτώνω μα δε φτάνω

Σ'αθρώπους πού'ναι...

Σ'αθρώπους πού'ναι ανήμποροι
μετράς τη δύναμή σου
μα δα σιμώσει κι ο καιρός
να βρεις τη πλερωμή σου

Πρώτης αγάπης τραύματα...

Πρώτης αγάπης τραύματα
δε γιειαίνουν με το χρόνο
οι αναμνήσεις βάσανα
σου φέρνουνε και πόνο

Εστόλισά τη...

Εστόλισά τη τη καρδιά

σα δέντρο Χριστουγέννω

κι έχει στολίδια τσοι χαρές

που από σένα παίρνω

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Μετά από ένα περίπου μήνα απουσίας μου

λόγω βλάβης του υπολογιστή (που δεν ξέρω

αν ήταν βλάβη) και της σημερινής αποκατάστασης

(που δεν ξέρω πως προέκυψε)

μου δίνεται η ευκαιρία

να σας ευχηθώ

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

(μαντινάδες από αύριο)

Είσαι φωθιά ...

Είσαι φωθιά κι ήρθα κοντά
λίγο να με ζεστάνεις
μα μ'έκαψες κι ούτε νερό
δε βρήκες να με γράνεις

γραίνω : βρέχνω

Σα τη κοπρά'ναι...

Σα τη κοπρά'ναι τα λεφτά

σκορπάς τα κι ωφελούνε

κι αν τα μαζώνεις στο σωρό

ζένουνε και βρωμούνε

Φεγγάρι πού'σαι φίλος μου...

Φεγγάρι πού'σαι φίλος μου

παράπονα σου κάνω

να μη περνάς ογλήγορα

τ'όνειρο να μη χάνω

Βιόλα μου γιάντα φύτρωσες...

Βιόλα μου γιάντα φύτρωσες

σε περιβόλι ξένο

που τό'χουνε χωρίς νερό

και γυροτραφισμένο

-

Παλεύγει ο νους...

Παλεύγει ο νους με τη καρδιά
στσ'αγάπης το πεδίο
και δε μπορεί το νικητή
να βρει ούτε μαντείο

Τη μέρα που...

Τη μέρα που απ'τά δυτικά

ο ήλιος δα προβάλει

τότε μπορεί να σ'αρνηθώ

να κάμω αγάπη άλλη

Φυλακισμένη στο...

Φυλακισμένη στο μυαλό

χωρίς να θέλω σ'έχω

κι από τσοι δυο μας φυλακή

ποιος είναι δε κατέχω

Παλιά σημάδια...

Παλιά σημάδια στη καρδιά

αιμορραγούνε πάλι

η πρώτη αγάπη υπεύθυνη

είναι γι'αυτό το χάλι

Εκακοσύνεψε η ...

Εκακοσύνεψε η πληγή
από τη πρώτη αγάπη
κι ώστε να ζω δε θα το βρώ
τση γιατρειάς το χάπι

Αν ήταν δίκαιος ...

Αν ήταν δίκαιος ο Θιος
δεν ήπρεπε να δίνει
στσοι εμισούς μόνο χαρές
και στσ'άλλους την οδύνη

Άμα δ'αργήσω να σε δω...

Άμα δ'αργήσω να σε δω
σαλεύγει το μυαλό μου
καινούργιο τραύμα αιμορραγεί
απάνω στο παλιό μου

Άμα δ'αργήσω να σε δω
τα λογικά μου χάνω
πληγή καινούργια αιμορραγεί
απάνω στη παλιά μου

Πολλές φορές μεταξυπνώ...

Πολλές φορές μεταξυπνώ
να δω αν είναι αλήθεια
τ'όνειρο που μ'αλάφρωσε
το πόνο μεσ'τά στήθεια

Γιάντα ο ήλιος το ...

Γιάντα ο ήλιος το πρωί
απ'τό φεγγάρι κλέβει
τη λάμψη κι εμποδίζει το
το κόσμο να μαγεύει

Η μοίρα πάλι μ'έβαλε ...

Η μοίρα πάλι μ'έβαλε
κύματα να παλέψω
και δε μ'αφήνει τση ζωής
λίγη χαρά να κλέψω

Η μοίρα πάλι μ'έβαλε
κύματα να παλέψω
κι ας ήθελα μια πατουχιά
χώμα να καλλιτέψω

Χωρίς αδυνατά φτερά ...

Χωρίς αδυνατά φτερά
όσα πουλιά πετούνε
απ'τα ψηλά στα χαμηλά
μια μέρα θα βρεθούνε

Ο κυνηγός που το λαγό...

Ο κυνηγός που το λαγό
στη κοιμθιά σκοτώνει
δε κάνει το κατόρθωμα
για να το καμαρώνει

Τόπο ανέ βρει ...

Τόπο ανέ βρει μέσ'τη καρδιά
το μίσος και φωλέψει
ότι η αγάπη έχτισε
μπορεί να καταστρέψει

Με δυο ρακές ...

Με δυο ρακές απού δα πιω
είμαι και μεθυσμένος
γιατί'μαι κι απ'τό άρωμα
μιας βιόλας ποτισμένος

Για την αγάπη ...

Για την αγάπη ο άνθρωπος
μπορεί και να ποθάνει
μα ο έρωτας και φονικό
να σκέφτεται τον κάνει

Πουλιά στην εδική μου...

Πουλιά στην εδική μου αυλή
σα πρώτα δε λαλούνε
φαίνετ' επηρεάζουντε
απ'τσοι λυγμούς π'ακούνε

Η μοίρα πάνω ...

Η μοίρα πάνω στη καρδιά
συνέχεια ξαμώνει
κι έρχεται κάθε όνειρο
που κάνω και σκοτώνει

Ήθελα νά'χα...

Ήθελα νά'χα του αετού
οντέ πετά τη χάρη
να βγω να δω από ψηλά
που βρίσκει τόσα θάρρη

Πως να ξεχάσω ...

Πως να ξεχάσω το καιρό
τση εδικής μου νιότης
που τα σημάδια μ'άφηκε
τσ'αγάπης μου τση πρώτης

Mε μαύρα ρούχα ...

Με μαύρα ρούχα εσκέπασα
πληγές πού'χω στο σώμα
για να ταιριάζει στα όνειρα
πού'βαψες τέθοιο χρώμα

Η μοίρα πάνω στη ...

Η μοίρα πάνω στη καρδιά
σαφί σημάδι βάνει
τόπος που είναι δύσκολο
κάθε πληγή να γειάνει

σαφί : συνέχεια

Κάθε πληγή ...

Κάθε πληγή αγιάτρευτη
πού'χω και τυρανούμαι
με βασανίζει μ'αφορμή
έχω να σε θυμούμαι

Πολλές φορές ...

Εθνική γιορτή σήμερο και ...

Πολλές φορές χρειάζεται
ΟΧΙ γερά να πούμε
κι άλλες μας βάνει η ζωή
στο ΝΑΙ να συβαστούμε

γερά να πούμε : να φωνάξομε δυνατά
συβαστούμε : συμφωνήσουμε,συμβιβαστούμε

Στη φυλακή τση ...

Στη φυλακή τση σκέψης μου
ισόβια κλεισμένη
σ'έχω κι εκειά δα σε κρατώ
κι ας είσαι μπλιο μια ξένη

Νά'ταν χαρές τα ...

Νά'ταν χαρές τα βάσανα
που μού'χεις χαρισμένα
δα μπόρουνα δέκα ζωές
να ζήσω ευτυχισμένα

Ακόμη και στο όνειρο ...

Ακόμη και στο όνειρο
να δω χαρά φοβούμαι
πως θά'ρθει η μοίρα να χτυπά
τη πόρτα που κοιμούμαι

Στη θάλασσα ...

Στη θάλασσα τσ'αγάπης σου
δα μπω να κολυμπήσω
και δε με γνιάζει τσοι καιρούς
απου δα συναντήσω

Και στο παράδεισο...

Και στο παράδεισο να πας
δεν έρχομαι μαζί σου
με κόλαση δα μοιάζουνε
ο χαρές του παραδείσου

Φεγγάρι πού'σαι στα..

Φεγγάρι πού'σαι στα ψηλά
κι είσαι από χρόνια φίλος
πες του μη γίνεται φονιάς
του ονείρου μου ο ήλιος

Σ'όσα πουλιά'ναι...

Σ'όσα πουλιά'ναι άμοχρα
ακόμη τα φτερά ντως
δα πρέπει και να βλέπουντε
στο πρωτοπέταμά ντως

άμοχρα : αμέστωτα
βλέπομαι : προσέχω

H μυρωδιά σου...

Η μυρωδιά σου βιόλα μου
με έχει πλανταμένο
κι είναι φορές που κι αναπνιά
με δυσκολία παίρνω

Αν ήθελες τσοι...

Αν ήθελες τσοι κόπους μου
μοίρα να μου πλερώσεις
δε δα σου πόμενε σταλιά
χαρά αλλού να δώσεις

Τη σκέψη μου...

Τη σκέψη μου προξενητή
απόψε δα τη κάνω
και δα τη πέψω να σου πει
πόσο ψηλά σε βάνω

Κάθε που χτίζω...

Κάθε που χτίζω μια φωλιά
άλλα πουλιά χαλούνε
γιατί υπάρχουν και πουλιά
που με τη ζήλεια ζούνε

Η πίκρα εγίνηκε...

Η πίκρα εγίνηκε χαρά
κι ο πόνος μου ελπίδα
μα δεν εκράτησε πολύ
το όνειρο που είδα

Μια σπίθα φτάνει...

Μια σπίθα φτάνει το ντουνιά
όλο να τονε κάψει
κι ένα σου βλέμμα τση καρδιάς
τη φλόγα να ανάψει

Χάρη απόψε σου ζητώ...

Χάρη απόψε σου ζητώ
οντέ δα βγεις φεγγάρι
να πεις του ήλιου το πρωί
τ'όνειρο μη μου πάρει